Baby Shop

کالائی در سبد خرید شما موجود نیست

  • خانه
  • دانستنی های اسباب بازی
  • عوارض بلع باتری های کوچک اسباب بازی

    عوارض بلع باتری های کوچک اسباب بازی

     عضو مرکز تحقیقات گوش ، گلو و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بروز عوارض شدید گوارشی را از عوارض بلع باتری های کوچک اسباب بازی های غیر استاندارد در کودکان عنوان کرد .به گزارش وب دا ، دکتر محمد رضا شریفیان اظهار داشت : یکی از مسائل شایع که عموما در بین اطفال دیده می شود بلع یا آسپیراسیون اجسام خارجی بخصوص باتری های ساعتی  است که می تواند به سرعت موجب وخیم شدن حال بیمار وتهدید کننده حیات وی باشد.دانشیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد با بیان اینکه در میان اجسام خارجی ، قطعات ریز اسباب بازی ها بخصوص باتری های ساعت  به دلیل در دسترس بودن کودکان بیشتر به چشم می خورد افزود : به خانواده ها توصیه می شود از خرید اسباب بازی های غیر معتبر و غیر استاندارد ،و نیز نامناسب برای سن کودک خود داری کنند.عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد درج و   توجه به علایم اخطار دهنده بر روی  اسباب بازی را امری ضروری عنوان کرد و  گفت : باتری های ساعتی به دلیل مواد قلیایی بسیار بالا اگر پس ازبلع در مری کودک باقی بماند می تواند باعث سوراخ شدن آن و عوارض شدید گوارشی وحتی در یک بازه زمانی 4تا6 ساعته  منجر به فوت کودک شود.استادیارگروه گوش وگلو و بینی دانشگاه  علوم پزشکی مشهد نیز در مصاحبه با خبرنگار وبدا با اشاره به اینکه با توجه به افزایش مراجعین با عارضه ورود جسم خارجی در راههای هوایی به اورژانس ها، ارتقاء آگاهی والدین در خرید اسباب بازی ها و توجه به سلامت کودکان امری ضروری است .اظهار داشت :  اولین گام در افزایش ایمنی کودک در زمان بازی ،عدم دسترسی کودک به قطعات کوچک  و ریز ،به خصوص اسباب بازیهایی است که قطعات ریز و قابل جداشدن دارند.دکتر احسان خدیوی خاطر نشان کرد : والدین در صورت مواجهه با بلع جسم خارجی توسط کودکشان با حفظ آرامش و پرهیز ار هرگونه اقدام خود سرانه فرزند خود را به مراکز درمانی تخصصی گوش و حلق و بینی انتقال دهند .عضو مرکز تحقیقات گوش ، گلو و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت : اگر پس از معاینه کودک محل باتری در بینی یا گوش قابل دسترسی و مشاهده باشد باید توسط متخصص خارج شود در غیر این صورت با انجام رادیوگرافی محل آن را پیدا کرده و سریعا اقدام به خارج نمودن آن نمایند.عضو مرکز تحقیقات گوش و حلق بینی دانشگاه علوم پزشکی در پایان به والدین توصیه کرد : اگر پس از بلع یا آسپیراسیون جسم خارجی حال بیمار بحرانی نیست هیچ اقدامی انجام نداده وبه متخصص مراجعه کنند ، از مراجعه به افرادی که تخصص ، تبحر و تجربه کافی ندارند اکیدا خودداری کنند و حمله چوکینگ را جدی بگیرید.گفتنی است :چوکینگ در اصطلاح به حمله ای اطلاق میشود که کودک به یکباره دچار سرفه های شدید، کبودی لب ها و مشکل شدن تنفس و گاها تهوع و استفراغ شده و بعد از چند لحظه به دلیل جدا شدن جسم خارجی از محل تحریک کننده علایم بهبود می یابد . باید توجه داشت از بین رفتن علایم ظاهری دلیل بر خروج جسم خارجی نیست و میتواند در طولانی مدت عوارض زیادی را برای کودک به همراه داشته باشد لذا در مورد هر کودکی که دچار حمله چوکینگ میشود حتماجهت بررسی از نظر وجود جسم خارجی باید با متخصص مربوطه مشورت شود، حتی اگر در ظاهر بی علامت باشد.

    دکتررحمت سخنی ازارومیه مرکزآموزشی درمانی امام خمینی (ره)
    از عروسک ها برای ایجاد آرامش استفاده کنید

    از عروسک ها برای ایجاد آرامش استفاده کنید

     رویای شیرین در اتاق خواب مامان

    کودک را به اتاق خوابش می‌برید. چراغ خوابش را روشن می‌کنید، کمی با هم حرف می‌زنید، کتاب می‌خوانید، به همه بهانه‌های کودک جواب می‌دهید، برایش آب می‌آورید. بالاخره با کلنجار بسیار کودکتان می‌خوابد. هنوززمان زیادی نگذشته است که در اتاق خودتان صدای پاهایش را می‌شنوید و در خواب و بیداری متوجه می‌شوید مثل همیشه او، خودش را به تخت خواب شما دعوت کرده است. آنقدر خسته هستید که نمی توانید واکنشی نشان بدهید و تا صبح کودکتان در تخت خود تحمل می‌کنید!
    بسیاری از پدر و مادرها بدون توجه به تنظیم عادت خواب نوزاد و با سهل‌انگاری درباره خواب کودک و به امید اینکه وقتی بزرگتر شود مشکلات خواب حل می‌شوند این بحران را ایجاد می‌کنند. 
    برای حل این مشکلات از زمانیکه بچه ها خیلی کوچک هستند:

    - برای خواب کودک قانون تعیین کنید و انتظارات معقول داشته باشید. 
    -برای بچه های بزرگتر به آنها قاطعانه بگویید «امشب تو اتاقت می‌خوابی و هیچ عذر و بهانه‌ای قبول نیست». 
    - در طول روز توجه و محبت کافی به کودک خود داشته باشید
    -حضور پدر یا مادر در اتاق کودک قبل از خواب و خواندن کتاب وداستان برای کودک الزامیست
    -هرگز کودک خود را از تاریکی و چیزهای دیگر نترسانید.
    نور موجب ميشود که برخي از هورمون ها که درطول شب و تاريکي مي توانند در بدن تاثير داشته باشند به ميزان لازم ترشح نشوند و با توجه به اينکه هورمون رشد که در دوران کودکي اهميت زيادي دارد هنگام خواب شبانه به ميزان کافي ترشح مي شود. 
    -" هرچه جداسازی از سنین پایین تر باشد راحتتر انجام میپذیرد."
    - جدا کردن اتاق کودک در سنین بالا باید مرحله ای انجام شود.
    -از عروسک برای ایجاد حس آرامش استفاده کنیدمعمولاً عروسكهای پشمالو به كودك احساس آرامش می دهد .
    ودر آخر اینکه:
    در برابر گریه و زاری کودک تسلیم نشوید. اگر کودکتان گریه یا التماس کند و شما هم تسلیم شوید او برنده می‌شود. به او بگویید شما برای بوسیدن، به آغوش گرفتن و بحث و خواهش تمنای بیشتر بی‌حوصله و خسته هستید. اگر کودکتان به اتاقش بر نگشت بدون بحث او را به اتاقش ببرید. ضعف نشان ندهید و تسلیم نشوید. مطمئن باشید هر بار که تسلیم شوید او را برای حربه‌های بعدی آماده می‌کنید.

    اسباب بازی های مناسب برای کودکان از بدو تولد تا یکسالگی

    اسباب بازی های مناسب برای کودکان از بدو تولد تا یکسالگی

     
    اهمیت بازی؛
    بازی کردن از مهمترین مراحل رشدی کودک است چون کودکان با بازی حس کنجکاوی خود را ارضا می کنند و می آموزند چگونه از وسایل مختلف استفاده کنند.آنان با بازی برنامه ریزی،مدیریت زمان و طرح سئوال و پیداکردن جواب آن را می آموزند.ارتباط برقرار کرد و اولین تجربه شکستشان را با بازی تجربه می کنند و برای تجربه دنیا اعتمادنفس پیدا می کنند.
    عزیزان بازی حتی با بی ارزشترین اسباب بازی مثلا یک تکه چوب یا پارچه می تواند برای کودک جالب و پرهیجان باشد پس باورها و ملاکهای خودتان را به کودکان القاء نکنید و فقط به علائق و لذتها و مناسب بودن اسباب بازی توجه کنید.
    همانطور که برخی از دوستان گفتند اسباب بازی باید مناسب سن کودک باشد.

    اسباب بازی مناسب کودک از بدو تولد تا شش ماه؛
    عروسک های پارچه ای کوچک آویزان بالای تخت ، توپ های پشمی و نرم و کلیدهای بزرگ پلاستیکی یا قرار دادن آینه کنار تخت کودک که خود و اطرافش را در آن ببیند.بازی با والدین؛می توانید کودک را روی یک توپ بزرگ قرار دهید و کمی او را به چپ یا راست بچرخانید یا دست و پای او را به آرامی تکان دهید یا پاها و دستهای او را ماساژ دهید(در این سن گرفتن با دست ،لگد زدن و نگاه کردن از سرگرمی های کودکان است) و ...

    اسباب بازی مناسب شش ماه تا یکسال؛
    حال کودک می تواند بنشیند و با جعبه اسباب بازی اش بازی کند مثل فشار دادن دکمه تلفن ، ماشین بازی ، بشقاب و قلشق و چنگال پلاستیکی خود را مدام به هم می کوبد و آب بازی و آب را در ظروف مختلف جابجا کردن و تکان دادن ظروف.نقاشی با مداد و بازی با عروسک و بادکنک بادی و رنگ کردن کتاب های نقاشی و درست کردن آلبوم عکس از اشیاء یا کلاژ دست ساز شما که تماشا و صحبت کردن و قصه گفتن با آن می تواند جالب باشد و ...
    اسباب بازی های مناسب کودکان 1 تا 1/5 سال

    اسباب بازی های مناسب کودکان 1 تا 1/5 سال

     اسباب بازی های مناسب کودکان 1 تا 1/5 سال؛
    در این سنین کودکان از ماشین،کامیون و اسباب بازی های هل دادنی یا کشیدنی لذت می برد مثل کالسکه عروسک،فرقان پلاستیکی،وسایل آشپزخانه پلاستیکی،تلفن های اسباب بازی ، جعبه های موسیقی و پازل های چوبی . ضمنا این کودکان به راه رفتن با کفش بزرگترها علاقه دارند.ولی حتما باید اسباب بازی فاقد قطعات ریز باشد که خطر خفگی در کودک ایجاد نکند.

    اسباب بازی های مناسب کودکان 1/5 تا 2 سال؛
    از این سن کودکان با دکمه های بزرگ ،مهره ها ودانه ها بازی می کنند و دوست دارند آنها را به نخ بکشند.به پیچ و مهره هم خیلی علاقمندند.دوست دارند توپ بازی کنند یا کالسکه عروسک خود را هل دهند.علاقه خاصی به کابینت و یخچال و برچسبهای روی آن یا وسایل داخل آن دارند و همه چیز را بیرون می ریزند.عروسک های پولیشی یا وسایل شن بازی و آب بازی را نیز خیلی دوست دارند.سه چرخه یا اسب های ننویی را دوست دارند.به وسایل پلاستیکی مشاغل مختلف نیز علاقمندند.

    اما در مورد افزایش خلاقیت در این سنین؛
    عزیزان از سنی که کودک می تواند حرف بزند,قصه گفتن فعال با پایان نامشخص یا نقاشی کشیدن با موضوعات آزاد که بتوان با تصاویر آن یک ماجرا و آموزش خاص را دنبال کرد می تواند خیلی کمک کننده باشد.
    مثلا مداد رنگی را برمی دارید با فرزندتان اول او چیزی می کشد و توضیح می دهد و سپس شما چیزی مرتبط با آن می کشید و فرزندتان بعد شما می کشد و ادامه می یابد. و با این کار ذهن کودک شما کاملا فعال و درگیر بازی است و انواع آموزشها و هماهنگی های چشم و دست و حواس دیگر رخ می دهد.
    ضمنا اسباب بازی های مناسب برای رشد خلاقیت کودکان می تواند با وسایل مازاد خانه ساخته شود مثلا چوب های بستنی یا قوطی های چیپس خالی یا پوست پسته یا گوش ماهی یا کاموا یا تیکه پارچه که با چسب ،کاغذ ،گواش و قیچی می شود دنیایی پر از خلاقیت برای فرزندانتان.
    مثلا درب قوطی چیپس را با چاقو شیاری می دهید و بعد روی قوطی می گذارید و بعد دانه دانه چوب های بستنی را با کمک فرزندتان از شیار می اندازید به داخل و به این شکل یک اسباب بازی خوب و مناسب ساخته می شود.
     
    وقتی فرزندم به من می گوید مرا دوست ندارد،با او چگونه رفتار کنم؟

    وقتی فرزندم به من می گوید مرا دوست ندارد،با او چگونه رفتار کنم؟

     
    این اتفاق هنگامی می افتد که کودک از پدر یا مادر خود عصبانی است و فریاد می زند که"من ترو دوست ندارم" مثلا در موقعیتی که مادر به او اجازه نمی دهد دو تا بستنی بخورد یا عروسک یا اسباب بازی را که می خواهد برای او نمی خرد چون کودک نمی تواند به درستی احساساتش را بروز دهد و خواسته هایش را با دلایل قانع کننده مطرح کند،فریاد می کشد و با گفتن آن جمله اعتراض و ناراحتی خود را نشان می دهد.
    پدر و مادرانی هستند که این حرف کودک خردسالشان را به دل می گیرند و ناراحت می شوند چون آنها همیشه مشغول مراقبت از او هستند و به او فکر می کنند و از خود بخاطر او می گذزند و از عصبانیت فرزندشان عصبانی می شوند و به او اجازه نمی دهند او این حرف را دوباره تکرار کند(این مشکل بین والدین دارای تیپ شخصیتی احساسی و کودکان احساسی شدیدتر است چون حساسترند).

    اما راه حل:
    *عزیزان فرزند شما حق دارد که احساسات و خشم و عصبانیتش را بروز دهد،چون او راه دیگری بلد نیست و اگر ما زیاد مقاومت کنیم ممکن است او دست به خشونت بزند و با گاز گرفتن یا لجبازی کردن یا نشنیدن حرف والدین و ... واکنش نشان دهد اما اگر اجازه بروز پیدا کند کم کم راه های بهتری هم برای بروز با کمک و راهنمایی شما پیدا می کند، اگر شما مثل والدین خودتان ناخودآگاه عمل نکنید و عصبانیتتان را کنترل کنید و او را قضاوت نکنید.
    *می توانید به او بگویید به جای گفتن آن جمله می تواند مثلا بگوید"از دستت عصبانی هستم،از چیزی که گفتی خوشم نمی یاد"و ...
    *ضمنا کودکان خیلی اوقات از شما الگو می گیرند و چون شما خودتان در کودکی به او شاید گفته باشید که "چون این کار رو کردی دوستت ندارم"یا شنیده باشد که گفته باشید"من از فلانی خوشم نمی آید". طبیعی است که او هم این کار را بکند و به شما آن جمله را بگوید پس الگوی بهتری باشیم و به او با آرامش بگویید"می دانم که الان از دستم خیلی عصبانی هستی،تو دوست نداری من به تو بگویم که چه کاری باید انجام بدهی "وقتی کودک آرامش شما را ببیند،او هم بهتر و مناسبتر عمل می کند.
    چالش هدیه دادن به کودکان؛

    چالش هدیه دادن به کودکان؛

     

    همه مامان و باباها و بزرگترهای مهربون حتما در یک مناسبت خاص برای یک کوچولو هدیه ای با توجه به علائق و گفته های مستقیم و غیرمستقیم او البته قبل از موعد آن مناسبت تهیه کرده اند اما وقتی آن را به کودک دادند او گفته"من دیگه عروسک یا رباط نمی خوام من حالا یه اسکت برد یا کفش اسکیت می خوام".اغلب ما بزرگترها ناراحت و عصبانی می شویم و می گوییم"تو مدام تصمیت رو عوض می کنی و خیلی خودخواهی،حتی نمی تونی یک تصمیم ساده بگیری".توی این موقعیت بزرگترها ناامید و عصبانی می شوند اما کودک سردرگم می شود و درک نمی کند که چرا والدین عصبانی هستند.
    این موقعیت مخصوصا برای والدین قضاوتی که دوست دارند همه چیز روی نظم و برنامه ریزی باشد اما فرزند ادراکی شان دوست دارد دستش برای انتخاب تا آخرین لحظه باز باشد ، زیاد تکرار می شود.
    راه حل ها؛
    *می توانید به فرزند ادراکی تان بیاموزید که به جای گفتن "من اسکیت برد می خوام" بگوید "من فکر می کنم اسکیت برد می خوام اما مطمئن نیستم".به این ترتیب بزرگترها هم متوجه شک و عدم قطعیت او در تصمیم گیری می شوند و تصمیم درستری می گیرند.
    *می توانید یک بازه زمانی تعنین کند مثلا بگویید"تا شب قبل از روز تولدت می توانی تصمیمت را قطعی کنی و از آن به بعد نمی توانی تصمیمت را عوض کنی".با این کار هم شما امکان تهیه هدیه را به موقع دارید و هم کوچولوی ادراکی ما فرصت بیشتری برای عوض کردن تصمیمش داره و دستش بازتره.
    *اگر هم در شرایطی تصمیمش رو عوض کرد به او می گویید که در مناسبت بعدی می تواند اون هدیه را دریافت کند و این قانون همیشگی است.
    عزیزان با شناخت و درک شما از فرزندانتان و آنها از شما احترام و صمیمیت متقابل در خانواده بیشتر می شود و رضایتمندی در خانواده رشد می کند.
    اگر فرزند تفکری یا احساسی دارید؛

    اگر فرزند تفکری یا احساسی دارید؛

     

    راهکارها؛
    *کودکان تفکری نیاز دارند بدانند چرا باید کار یا وظیفه ای را انجام دهند یا چرا و دلیل هر چیزی را می پرسند و در دانستن دلیل مصر هستند و والدین بهتر است پاسخ آنان را با دلایل روشن و منطقی بدهند چون اگر آنان پاسخ نگیرند مشغولیت ذهنی پیدا می کنند اما کودکان احساسی همین قدر که با پیام دهنده ارتباط خوبی داشته باشند کافی است و حرف او را می پذیرند.
    *اگر می خواهید انتقاد کنید دقت کنید که کودکان احساسی باید انتقادشان بصورت ساندویچ باشد یعنی یک تعریف،یک انتقاد،یک تعریف که برآیند تعریف از آنان بیشتر باشد و به این شکل هم ارتباطتان با آنان بهتر می شود و هم انتقاد سازنده تر و مؤثرتر می شود اما در مورد کودکان تفکری انتقاد راحتتر است همینقدر که با دلایل گفته شود خوب است و اگر با یک تعریف باشد که چه بهتر.
    *اگر فرزند احساسیتان یکهو می گوید که جایی نمی آید یا چیزی مثلا دارویش را نمی خورد به جای چون و چرا کردن از او بپرسید که چیزی شده یا مشکلی داری نه این که بگویید "اگر دلیل خوبی نداری بحث تمام است و باید بیایی یا آنرا بخوری". با گوش کردن فعال می توانید به او کمک کنید تا دلیل یا فکرش را بیان کند(گوش کردن فعال:توضیحات کودک را با خونسردی بشنوید و با او آنرا مرور یا جمع بندی کنید تا اگر سوء تفاهمی پیش آمده با توضیح کودک حل شود و اگر خود کودک مطمئن نیست با توضیحاتی که می دهد خودش هم مطمئن شود و محتوا و اساس پیام کودک را محترم بشمارید,شنونده باشید نه نصیحت کننده).اگر گفت نمی دانم می توانید بگویید "حس خاصی داری؟" یا "نگران چیزی هستی؟" یا ... و سعی کنید او را بفهمید و درک کنید نه اینکه در مقابل او با دلیل و منطق بایستید چون احساسات در آنان قوی است باید در احساسات آنان کاوش کنید .در مقابل در کودکان تفکری می توانید با دلیل و منطق پیش بروید البته آنان هم به درک شدن نیاز دارند چون منطق در کودکان محدود و کمی شخصی است.
    *به فرزندتان خلاصه کردن گفتگوها(پیام خودشان و پیام طرف مقابل) را بیاموزید و خودتان هم بیاموزید تا از ایجاد سوء تفاهم هایی که می تواند برای والدین یا فرزند احساسی پیش آید جلوگیری کنید.
    *کودکان احساسی چون تأیید را دوست دارند ممکن است خود را با دیگران مطابقت دهند و استقلالشان دچار مشکل شود پس باید ارزیابی شخصی و ارزشمند بودن نظرات خود را بیاموزند و به خودشان و علائق شان احترام بگذارند که برای این کار نیازمند دادن حس ارزشمند بودن و توجه شما به علائق آنان و دادن فرصت تحلیل خودشان اگر حتی ناقص یا اشتباه باشد می تواند مفید باشد .بر عکس در کودکان تفکری ارزشهای شخصی خیلی هم جدی است و آنان باید کمی هماهنگی و انعطاف با دیگران را بیاموزند.
    *برای تحسین کردن کودکان چه تفکری و چه احساسی باید تحسین صادقانه و صمیمانه باشد.برای کودکان تفکری تحسین باید مشخص و واقعی باشد و بزرگترها از آنها تقدیر کنند. دادن چالش بزرگتر به آنها به دلیل موفقیت قبلی و گرفتن نظرشان در تصمیم گیری ها می تواند برای آنان حس موفقیت و شایستگی ایجاد کند. در مورد کودکان احساسی ذکر نام آنان در تحسین و گرفتن او در آغوش و لبخند زدن و اظهار نظر شخصی بزرگترها تک تک می تواند جالب باشد.
    اگر فرزندتان قضاوتی یا ادراکی است؛

    اگر فرزندتان قضاوتی یا ادراکی است؛

     
     
    راهکارها؛
    *کودکان قضاوتی چون شدیدا مقید به زمانبندی هستند از ساعت جلو می زنند و تمایل دارند که کار درست را سرموقع انجام دهند نه زودتر از موعدش بنابراین نیازمند برنامه ریزی رو به جلو هستندکه بدانند اگر از الان شروع کنند کی پروژه تمام می شود تا پروژه را خیلی زود شروع نکنند،مخصوصا کودکان کوچکتر که می خواهند اما در تخمین دقیق زمان شروع فعالیت مشکل دارند اما کودکان ادراکی که درک درستی از زمان ندارند و لحظه آخری هستند و معمولا زمان کم می آورند و خانواده را پرتنش می کنند چون زمان زیادی را روی چگونگی انجام پروژه فکر می کنند و این زمان در کودکان کوچکتر خیلی هم طولانی تر می شود که نیازمند یادگیری برنامه ریزی رو به عقب هستند که از اتمام پروژه شروع کنند و هی به عقب بروند تا زمان دقیق شروع پروژه را بدانند.
    *اگر وظیفه ای را به فرزندتان محول می کنید حتما زمان تحویل آن را به او یادآور شوید چه قضاوتی و چه ادراکی،چون ادراکی ها زمان اتمام را بدانند بهتر و مناسبتر عمل می کنند و قضاوتی ها هم اگر زمان اتمام را بدانند کمتر مضطرب و دچار تنش می شوند ، هر دو تیپ همکاری بیشتری می کنند.
    *اگر می خواهید به فرزند ادراکی تان زمانبندی و سازماندهی رابیاموزید از بازی استفاده کنید،بهتر به او کمک می کنید تا مرتب یادآوری مقررات را بکنید یا فواید زمانبندی را به او بگویید مثلا بازی مرتب کردن وسایل مدرسه یک ربع قبل خواب یا بازی هر چیزی را سر جاش بزار بعد از میهمانی یا تولد.
    *اگر پدر یا مادر قضاوتی هستید و می خواهید فرزندتان را نصیحت کنید،لطفا به جای نصیحت و سخنرانی کسل کننده به فرزندتان اجازه دهید تا هر موقع پیام را گرفت خودش سخنرانی را قطع کند و از گفتگو و بحث خارج شوند .قوانین برای قضاوتی ها جالب است اما باید روشن و واضح باشد و ادراکی ها هم که کمی به یادآوری قوانین نیاز دارند، پس با یک جمله واضح به هر دو تیپ قوانین را بگویید.
    *اگر برای کودک ادراکی هدیه تهیه می کنید دست او را تا روز قبل از تهیه هدیه برای انتخاب باز بگذارید تا دستش باز باشد که تصمیم گیری اش را تا زمانی که می توانند به تعویق بیاندازند و دچار تنش نشود چون این کار باید او را سورپرایز کند نه مضطرب مخصوصا اگر خودتان قضاوتی هستید و اهل برنامه ریزی.اما کودک قضاوتی برعکس اگر پدر یا مادر ادراکی دارند آنها باید بدانند که برای او زمانبندی مهم است و باید مدتی قبل از میهمانی هدیه اش تهیه شود نه اینکه به او بگویید اصلا مهم نیست حتی بعد میهمانی هم می توانی نظرت را راجع به هدیه ات بدهی فوقش بعدا برات می خرم،هدیه را بخرید و سر زمانش بدهید.
    *اگر فرزندتان نیاز به وسایلی برای کار یا پروژه ای دارد باید سعی کنید زودتر از موعد برای او تهیه کنید تا دستش برای انجام کار باز باشد و هروقت تصمیم گرفت بتواند کار را شروع کند و مضطرب نشود اگر قضاوتی باشد و کمی زودتر شروع کند با دیدن وسایل اگر ادراکی باشد.
    *اگر فرزندتان قضاوتی شما زیاد تکلیف دارد یا در مدرسه ای درس می خواند که کارهای فوق برنامه زیاد دارد به جای گفتن "آرام باش و مضطرب نشو" یا "حالا بیا شامت رو سر میز بخور بعدا تکالیفت را انجام می دهی" اگر او زیاد بیدار می ماند وظایفش را در خانه اون روز حذف کنید یا غذا را به اتاقش ببرید یا برایش شکلات داغ ببرید یا بالشتی پشت او قرار دهید یا او را کمی ماساژ دهید تا او حس همدردی و همکاری شما را ببیند و کمتر مضطرب شود.

    منبع:دپارتمان کودک و نوجوان بنیاد فرهنگ و زندگی
    رابطه اسباب بازی و شغل آینده کودک

    رابطه اسباب بازی و شغل آینده کودک

    هر کسی خاطره ای از اسباب بازی محبوبش دارد. ممکن است این خاطره ساختن ستون با لگو باشد یا درست کردن قطار، یک عروسک یا یک سرویس وسایل چای خوری، هر چند بازی با یک وسیله به این معنا نیست که بچه ها ساختمان ساز، راننده قطار، خانه دار یا صاحب کافه شده باشند.
    « 1 »

    پشتیبانی